Description
سنسور ویبره TR-26/I/0/0/0
معمولا به منظور پایش ارتعاش یا وایبرشن، از سه پارامتر فیزیکی میتوان نام برد. شتاب(Acceleration)، سرعت(Velocity) و جابجایی(Displacement). سنسورهایی که از طریق اندازه گیری شتاب در جهت محورهای مختلف به میزان ارتعاش میرسند را شتاب سنج Acceirrometer که معمولا میزان شتاب بر حسب ثابت گرانش زمین یا همان g(9.81m/s۲) بیان میشود.
سنسور ویبره سرعت: این سنسور از طریق اندازه گیری میزان سرعت ارتعاش(RMS or Peak) به میزان وایبرشن دست می یابد. سنسور ارتعهاش سرعت کاربرد گسترده تری نسبت به نوع اول و سوم دارا می باشد. علت این امر نیز این است که سرعت ارتعاش به نسبت شتاب ارتعاش، انرژی بیشتری از میزان کلی ارتعاش را در خود نمایان میسازد. معمولا رنج اندازه گیری این سنسورها بر حسب mm/s و یا IPS بیان میشوند.
نوع سوم حسگرهای ارتعاش، مربوط به سنسورهای جریان گردابی(Eddy Current) می باشد. این حسگرها، از طریق اندازه گیری میزان جابجایی توسط کویل های القایی و تبدیل سیگنال سینوسی حاصله به خروجی استاندارد، به پارامتر ارتعاش دست می یابند. استفاده از این نوع سنسورها دارای محدودیت در نصب و عملکرد می باشند. همین امر سبب شده تا مقبولیت کمتری به نسبت شتاب سنج ها و سنسورهای ارتعاش سرعت داشته باشند.
نوع ترانسدیوسر استفاده شده در هسته سنسور ارتعاش (Core Vibration Transducer)
معمولا تراندیوسرهای ارتعاش به سه دسته :
۱) پیزوالکتریک ها ۲) و ۳)پروب های القایی دسته بندی می شوند که از این بین تراندیوسرهای پیزوالکتریک در حجم بالاتری نسبت به سایر رقبا در حال استفاده می باشند. یکی از دلایل استفاده انبوه نیز پهنای باند و حساسیت بالای این تراندیوسرها می باشد. البته امروزه با پیشرفت تکنولوژی MEMS شاهد حضور سنسورهایی با تکیه بر این تکنولوژی هستیم که کاملا قابل رقابت از تمامی لحاظ با تراندیوسرهای پیزو هستند.




Reviews
There are no reviews yet.